Benjamin Franklin’in Armonika Çalışına*
                                 Çeviren: Özlem Yaşayanlar

Hoş bir merakla yitip, uzun uzadıya izledik;
Ün ve onurdan hoşnut,
Vatansever ruhun, cömert hareketlerini.
Ancak ,alkışlayabilir küçük şehrimiz seni;
Aklının biçimlendirdiği düşüncelerini
Ve içindeki tüm erdemi.

Nasıl çarparsa bizi baktığımızda,
Çakan yıldırımların masumane oynaşı
Ve korkunç ateşin, esir olup çubuğa,
Yumuşak bir alevle azalıp yok oluşu;
Kızıl gök gürültüleri de kükrerken etrafta,
Kara bulutlar patlar ve zararsızca çarpar toprağa.

Kutsanmış sanat, güzellikler sunar insanoğluna;
Yetenekli aklın, soylu hükümdarlığına.
İşte, bu yüzden ruha verilmiştir en büyük güçler;
Yerden göğe kadar, iz bırakmak için doğada.

Ancak, yönetemez düşünceleri bunlar,
Bilimi besleyen bir el vardır mutlak;
Göğün ilahi sanatından yardım alan.
Yüreğini büyüleyen yakınmalarla,
Taze aleviyle esin verip, yepyeni coşkulara;
Katılır, kutsal koroya armonika.

Dinle, kulağı tutkun eden ilahi çığlığı
Ve akıp giden yumuşak tınısını.
Kalbi yumuşatan müziğin, med-ceziridir ruha doğru;
Yüce bir neşeyle,
Ölümlüleri titreten ve
İçten içe taşınan, tatlı döngüsü.
Yarı Tanrısal birçok dil konuşan,
Bu alettir bizi efsunlayan.

* Franklin, bir su armonikası icat etmiştir.Bu armonika, ıslak parmakla bir kadehin etrafına dokunulunca, duyabileceğimiz türden sesler çıkarmaktaydı.            

E-MAİL

asmakat2002@yahoo.com