Şiirlerini, hayat dolu söyledin hep,
Asla, başka türlü söylemen olanaklı değildi;
Sanki, kendiliğinden ortaya çıkıyorlardı,
Yeniden yaratılmış bir ruh gibi.
İçinde yanmaktaydı hayat;
Gör bakalım, ey ruh! Korkuyor musun?
Sen kendi yoluna gittin, ıssız sokaklarda gider gibi;
Kimse, ne öncene, ne sonrana yetişebildi.
Şiirlerini hayat dolu söyledin hep,
Hayatın yakıcı sıcağıyla dolmuş gibi.
Şiir bir kez başladığında, asla bitmemeli!
Hayat, coşku ve şiirle birleşir;
Şiirin armonisi de, hayatla.
Senin şiirlerinle güzelleşir her şey.

E-MAİL

asmakat2002@yahoo.com