Gregorcic, 15 ekim 1844’te; Batı Slovenya’da, Kobarid yakınlarındaki Vrsno’da doğar.Babası çiftçi, annesi ise aşçıdır.Gregorcic’in çocukluğu, yoksulluk içinde geçer.Çiftlikleri küçük olduğu için, yeterince beslenemiyordu ve genelde, soğukta yaşamak zorunda kalıyordu.İş bulmak da çok zordu.

      Gregorcic, bu zor hayat koşullarıyla, bir süre Kobarid’de yaşar.Daha sonra, Gorica’ya gelir ve burada din eğitimi alır.1868’de, ilk vaazını verir.Kobarid’e geri döner ve burada, 4 yıl kalır.Daha sonra, Rihnberk’e giderek, burada çalışmaya başlar.Burada da 8 yıl kalır.

      1882’de, ilk eseri olan, “Şiirler”’i yazar.Aynı yıl, bireysel haklarına yapılan bir saldırı dolayısıyla, yanıt niteliğinde bir savunma yazısı hazırlar.1884’te, 2. şiir kitabı yayınlanır.Gregorcic’in en önemli şiiri, “Soca’ya” adlı şiiridir.Şiir; Batı Slovenya, Kuzey İtalya ve Gregorcic’in doğduğu Vrsno’dan geçen bir nehri anlatır.

      Şair, bu sonesinde, Soca’nın güzelliğini anlatır.Soca vadisinde yaşayan kızlardan, dağlarda şarkı söyleyen güçlü erkeklerden söz eder.Ancak, sonra karamsarlığa kapılarak, bunun uzun sürmeyeceği ve korkunç bir savaşın başlayacağı kehanetinde bulunur.Bu savaşla, Soca’nın açık mavi sularının; genç askerlerin kanıyla, kırmızıya boyanacağını söyler.Gerçekten de, yıllar sonra, 1. dünya savaşında; Soca nehri civarında, 100.000 asker ölmüştür.Ernest Hemingway, bu olayı, “Silahlara Veda” adlı romanında anlatır.Ama, Gregorcic, bunu tek bir şiirde; hem daha gerçekçi, hem de daha güzel olarak anlatmıştır.

      Gregorcic, 1887 yılında, Gradisca’ya taşınır ve papazlık görevini burada sürdürür.Daha sonra, Saint-Lorenzo’ya gelir ve bir kilisede papazlık yapmaya başlar.1900’de sevdiği kadın Dragomila’yı, 1901’de annesini, 1905’te de babasını kaybeder.Gregorcic, 1 yıl sonra, 24 kasım 1906’da hayatını kaybeder.Cenazesi, en son görev yaptığı kilisenin, küçük mezarlığına gömülür.Mezar taşını, heykeltıraş Josip Biteznik hazırlamıştır.Ve üzerinde, şairin bir şiirinden, “Kendi gemimizi kurtarırız” sözleri kazılıdır.Bu metaforda, şair; Slovenlerin, kendi vatanlarını, sadece kendilerinin kurtarabileceğini vurgular.

Sanatı:

      Slovenya’da, Katolik kiliselerinde başlayan reform dönemi, Slovence edebiyata da etki yaparak, yeniden doğuş yaşatmıştır.Gregorcic’in eserleri, bu Sloven yeniden doğuş hareketine, önemli bir katılım sağlar.Gregorcic’in şiirlerindeki, ezgi, duyarlılık, derinlik ve kalpten kalbe seslenişler; baskı altında yaşayan halka, umut dolu avuntular oluyordu.Onun şiirlerinde, etnik bir ton vardır ve bu ton, lirik kaliteleri nedeniyle, müziğe uyum sağlar.Bu yüzden, onun şiirlerinin birçoğu, halk şarkısı olarak seslendirilmiştir.

      Gregorcic, eserlerini, herkesin anlayabileceği günlük konuşma diliyle yazmıştır.Anton Askerc’ten sonra, Slovenlerin en büyük şairidir.Edebi açıdan, Askerc’e göre daha zayıftır.Askerc’in liriklerinde, kavga ve çatışma varken; Gregorcic’de, daha çok, sıcak bir kucaklama vardır.Gregorcic’in, Askerc’le ortak noktaları ise; ikisinin de papaz olması ve yazdıkları şiirlerde, erotizme ve açık-saçıklığa yer vermeleri nedeniyle, bağnaz Katolik meslektaşları tarafından izlenmeleridir.

-Nordisk Familjebok
  (Konversationslexikon och Realencyklopedi)     1876-1926

-The Story of Clevelan’s Cultural Gardens
  (Their Paths are Peace)                        Clara Lederer/1954

-Solkan Elementary School
  (Articles About Slovene Celebrities)

-Monuments in Ljubljana